kalıntılar altından cıkarılan son ıtıraf..

Herkes şair olabilir!

kalıntılar altından cıkarılan son ıtıraf..

Mesajgönderen MELİNDA tarih 02 Haz 2008, 18:54

Ne var hayatımızda şu an ne var?bilinmezliklere doğru yol aldığım küçük kayığımdan başka ne var?bilmezler dalgalar ne sert vurur nerelere savurur beni.bilmezler sımsıcak yuvalarında battaniye altındaki eller.bense kah sana kah senden uzağa savruluyorum güngeçtikçe.geceleri kara,kapkara bulutlar geçiyor artık yağmur bile bırakmayan bulutlar.neredeyim,okyanusun neresinde?kara nerde,sen nerdesin?kollarım yoruldu artık kürek çekmekten sevgilim.bedenim artık yorgun bitkin çağresiz.bir kırmızılıkta bulmayı ümit etmiştim seni.kırmızının kan tonunda.kan kokularıyla sevdim seni ve ölüm korkularıyla.nasıl birisin sevgilim?çözemedim ben seni.bana yağmurun yine o eşsiz damlalarını getirdin ama ya sen yağmur sonrası orada kalacakmısın?işte bu bilinmezdeyim sevgilim.yağmur kadar geşip geçizimisin?sadece bir arkadaş kelimesinemi sıkıştırdık yoksa,yoksa şarabın tadındamı uçsuz bucaklaştı sevgimiz.bana sevinci yaşatırken aynı zamanda üzüntüyü nasıl öğrettin?evet gün geçtikçe hayat soluyor.çiçekler kuruyor.yağmursa yağmaz oluyor.ve ben,ve biz acıdan kıvranıyoruz sevgilim.hayatta sadece yaşamayamı çalışıyorduk biz bunu çözemedim.kaç kere evet artık ben burdayım ve tüm yüreğimi seninle doldurdum taşırdım diye haykıracaktım ama yapamadım.dudaklarım açılmadı.kilitlenip kaldılar.çıkmadı sözcükler bir bir.ve sen hiç bir zaman bilemeyeceksin.bilmiyorsun gelmemeleri hayal kırıklıklarını.sadece yaşatıyorsun ve çekip gidiyorsun kapıyı sıkıca kapatıp ardımdan.sensizliği seninle öğrendim sevgilim.bu kadar zormuymuş yaşamak?bu kadar keder mi kokar alkol kokulu bardağım.kadehimi sana kaldırıyorum bu gece.bu gece o kırmızılıktan bir kadeh alıp sona erdireceğim herşeyi.senin için kelimelerimi dökmeyeceğim. senin için saatlerce sokağa bakmayacağım.çünkü anladım ki sen hiç nir zaman o sokağın köşesinde belirmeyeceksin.aldığın sıcak ekmeği oturup yiyemeyeceğiz.acı gerçekten bumu?acı belki faşistin tek bir kurşunuyla ölüme gitmek.acı belki aç sefillere yardım edememek.ben acımı çekiyorum bilmiyorum.sensizliği öğrenmeyi,sensiz geceleri bilmeyi diliyorum.saatler içine sıkışıp kaldım.geçmiyor bitmiyor.tıktıkları acıtıyor kalbimi.sensiz boş odamda yankılanıyor sesi.kavuşamayacağını bilince bir beden ne yapar?bu! işte bunu bilmiyorum.bilmiyorum karanlığın içindeki ışığı, görmüyorum.hissetmiyorum sıcaklığı tenim soğuk üşüyorum.teknem savruluyor yine.yine kimbilir hangi çaresizliklere hangi bilinmezliklere.yağmur hala yağmıyor sevgilim tenim kurudu.ya gözyaşlarım?akıtmaya çalışsam akarlarmı artık?ya onlarda terk edip gittiyseler beni?belki ben yitip gidiyorum.belki bugün belki yarın son bulacak herşey.belki yarın yeni bir kız çocuğu doğacak benden arta kalan.ona yağmuru öğret.kırmızılar giydir ona sımsıcak tutsun üşümesin.üşümeyi bilmesin.yanından ayrılmaki yalnızlığı tatmasın.gülüşünü eksik etme ondan.senden alsın gülümsemesini.evet hayat seninde sorduğun gibi bu kadar acımasız.ve ben giderken elimi tutup veda edemedin.dediğim gibi farklı diyarlarda yitirdik birbirimizi.ve dediğim gibi sevgilim sade bir iyi gecelerle çıktım hayatından.yağmurlu geceler sevgilim.yağmur hep seninle olsun.
nereye dönersen dön götün hep arkadadır!
Kullanıcı avatarı
MELİNDA
 
Mesajlar: 159
Kayıt: 01 Haz 2008, 01:55

Dön Edebiyat

Kimler çevrimiçi

Bu forumu gezen kullanıcılar: Hiç bir kayıtlı kullanıcı yok ve 0 misafir

cron